Het is het lot van een tweede kind: je hobbelt een beetje mee met de rest van het gezin, zonder dat alle mijlpalen die je bereikt meteen opgemerkt worden. Je kan denken dat dat zielig is,  maar misschien worden tweede kinderen daardoor wel veel creatiever en gelukkiger dan van die saaie, verantwoordelijke eerste kinderen (en dat is geen psychologie van de koude grond: dat blijkt uit onderzoek). Daar waar we bij Sam werkelijk ieder woordje/stapje/groeispurtje volgden, ontwikkelt Jesse zich min of meer ongezien als een speer. Dat krijg je als je in een gezin landt waar iedereen een bijzonder druk eigen leven heeft, en er al een grote broer rondloopt die zwemdiploma's haalt en brieven schrijft.

Quality time met Jesse schiet er dus vaak bij in, maar de afgelopen dagen maken Jesse en ik dat meer dan goed. Martin zit in Istanbul, Sam in Maastricht, en Jesse en ik besteden onze vrije dagen aan nader met elkaar kennismaken. Dat bevalt goed trouwens. Met Jesse valt bijvoorbeeld prima een gesprek te voeren op niveau. Zo vroeg hij in de H&M, waar ik lekker in een aanbiedingenrek stond te graaien: "Mamma, wat zoek je?" Toen ik zei: "Ik kijk gewoon even", antwoordde hij wijs: "Ja maar, wat heb je NODIG?" Verder constateerde hij tijdens een fietstochtje "Mamma, nu ben je even foutgereden" (altijd fijn, van die feedback) en reflecteerde hij op zijn eerdere zeuren om nog een aflevering Dora door te zeggen: "Mamma, als ik Dora kijkte, wilde ik gewoon nog een keer kijken!". Dat hij de plank soms ook nog mis slaat bleek door zijn constatering "Toen jij klein was zat je in mijn buik, mamma". Gelukkig, in dit wijze ventje schuilt dus toch nog een peuter.

Het is genieten met de kleine man de afgelopen dagen. Ik zuig zijn levenslust op, geniet net zo hard als Jesse van Sprookjeswonderland (alhoewel de vreugde na tien ritjes op de paardjes iets minder werd…), heb het gevoel dat mijn werk – dat het afgelopen jaar altijd wel aanwezig was, ook op vrije dagen – mijlenver weg is, maak kennis met de mooie omgeving van Amersfoort door een lange fietstocht met hem te maken en doe heerlijk mee met de middagslaapjes. Jesse heeft weer even de volle aandacht (eigenlijk voor het eerst sinds de kraamweek), en geniet daar enorm van. Conclusie na deze drie dagen nadere kennismaking: hij mag blijven (en ik geloof ik ook).