Met twee lustig pratende kereltjes in huis oogst een oplettende moeder heel wat prietpraat bij elkaar. Hoog tijd dus voor een nieuwe dosis kinderwijsheden, met dank aan Sam (7) en Jesse (2)!

Jesse klaagt over zijn gezondheid: “Ik voel me niet zo fijn, ik heb griep in mijn rug denk ik!”

Sam heeft handbaltraining in de zaal, en dat wordt besproken in de auto. Jesse: “Daar zijn opa en oma ook.” Ik: “Nee hoor, echt niet” Jesse: “Echt wel, opa en oma zijn ook in de zaal!” Dan valt bij mij het kwartje: ze wonen in OldenZAAL.

Sam kan heus al heel plechtig en officieel praten…hij maakt Jesse koning en zegt dan op heel deftige toon: “Komt u maar zitten, achterlijke Hoogheid”. Ingewikkeld hoor, al die aanspreektitels…

Sam speelt op de piano Vader Jacob, en wij zingen allemaal lekker mee. Jesse luistert goed naar de tekst, en vraagt dan blij: “Is dat vader Jacob van de muziekles?” We zingen dat liedje nooit op muziekles, maar na even denken snap ik het ineens: er zit een kindje Jacob op muziekles, en vorige keer was zijn vader mee!

Op televisie gaat het over orgaandonatie, en da’s voor Sam een hartstikke actueel onderwerp na het overlijden van zijn Ama (die haar hoornvliezen doneerde). Sam luistert aandachtig, en denkt er duidelijk over na, want hij komt er later op de dag op terug met de vraag: “Als je nou een dappere houthakker bent en je hartje is ziek, en je krijgt een hart van iemand anders, wil je dan ook wat anders worden en ben je dan nog dapper?”

Jesse bekijkt mijn moedervlekken. Da’s interessant! Nieuwsgierig vraagt hij: “Heeft Sam dan ook samvlekken?”

En tenslotte een ontroerende van onze pure levensgenieter Sam. In de auto verkondigt hij aan Martin “Ik wou dat ik nog jonger was”. Martin vraagt natuurlijk wat hem daar dan leuk aan lijkt. Sam, vanuit de grond van zijn hart: “Omdat ik dan nog langer kon leven!”